Bybit vs Binance: z której faktycznie można korzystać w Europie?

Co faktycznie daje europejski adres w sierpniu 2026

MiCA, unijny zbiór zasad dla firm kryptowalutowych, przewidywała okres przejściowy, który zakończył się 30 czerwca 2026. Od 1 lipca firma potrzebuje autoryzacji krajowego regulatora UE, aby obsługiwać osoby w bloku. Nie ma statusu częściowego ani okresu karencji.

Binance takiej autoryzacji nie otrzymał. Firma złożyła wniosek w Grecji, wycofała go 24 czerwca 2026, a dwa dni później wysłała e-mail do użytkowników w całym bloku. Od 1 lipca zawiesiła nowe zlecenia spot, nowe wpłaty, nowe rejestracje oraz produkty Earn i staking dla rezydentów UE. Wypłaty pozostają otwarte, aby umożliwić wycofanie środków. Binance twierdzi, że złoży wniosek ponownie w innym państwie członkowskim, podobno we Francji, i spodziewa się licencji w ciągu kilku miesięcy. Według stanu na połowę sierpnia 2026 jej nie posiada.

Bybit poszedł inną drogą i podzielił się na dwa podmioty. Bybit EU GmbH, z siedzibą w Wiedniu, otrzymał autoryzację jako dostawca usług w zakresie kryptoaktywów od austriackiego Urzędu Nadzoru Rynku Finansowego 28 maja 2025, a ta autoryzacja obowiązuje w 29 państwach UE i EOG. Malta jest wyjątkiem: Bybit podaje, że jego unijne licencje nie są tam obecnie paszportowane i że nie oferuje aktywnie produktów ani usług mieszkańcom Malty, więc dla osoby mieszkającej na Malcie żadna z tych platform nie jest przeznaczona. Platforma bybit.eu wystartowała w lipcu 2025, a Bybit od tego czasu przenosi na nią klientów z EOG. 29 czerwca 2026 poinformował tych klientów, że dostęp do niektórych usług na platformie globalnej będzie stopniowo ograniczany, przy czym harmonogramy zarządzania istniejącymi i nowymi pozycjami zostaną przekazane osobno, a przechowywane aktywa pozostaną dostępne przez cały ten czas. Warto zwrócić uwagę na to sformułowanie, ponieważ kilka opracowań przedstawiło to jako jedno gwałtowne przełączenie: własne ogłoszenie Bybit opisuje stopniowe ograniczenie, a nie przełącznik uruchomiony 1 lipca. Kierunek jednak nie budzi wątpliwości w żadnym wypadku. Rezydenci EOG należą do podmiotu unijnego, a ten podmiot nie ma licencji na sprzedaż im kontraktów perpetual.

Oto część, o której niemal nikt nie pisze. Autoryzacja MiCA nie obejmuje instrumentów pochodnych. Kryptowalutowe instrumenty pochodne podlegają MiFID II, zupełnie innemu zbiorowi zasad, a licencja Bybit EU GmbH obejmuje przechowywanie, wymianę kryptowalut na środki pieniężne, wymianę kryptowalut na kryptowaluty, składanie zleceń i przekazy. Kontrakty futures perpetual nie znajdują się na tej liście. Osobny austriacki podmiot, Bybit X GmbH, złożył wniosek o licencję MiFID II 5 września 2025. Według stanu na sierpień 2026 nie została ona przyznana, a na bybit.eu nie ma żadnych kontraktów perpetual.

Opłaty: identyczne na globalnych księgach, ale nie na tej, z której może skorzystać czytelnik z UE

To właśnie tutaj powszechne przekonanie się rozpada, i tutaj niemal każde porównanie cytuje niewłaściwy cennik. Na obu platformach globalnych, na progu wejściowym, obie pobierają 0.10% maker i 0.10% taker na spot. Nie podobnie. Identycznie. Ale bybit.com to nie platforma, na której handluje osoba z Europy, a bybit.eu publikuje własny cennik.

Na Bybit EU, sprawdzone na własnej stronie z opłatami 16 sierpnia 2026, konto VIP 0 płaci 0.10% jako maker i 0.25% jako taker na parach krypto. Na parach fiducjarnych, takich jak USDC/EUR, jest to 0.15% maker i 0.25% taker. Strona maker odpowiada stawce globalnej. Strona taker jest dwa i pół raza wyższa. Opłata taker nie spada do 0.10% aż do poziomu VIP 1, który wymaga salda €100,000 lub obrotu €1,000,000 w 30 dni, więc dla każdego, do kogo skierowany jest ten artykuł, liczbą jest 0.25%. Bybit EU ogłosił też zmianę: od 5 października 2026 o 11:00 UTC platforma przechodzi na jedną ujednoliconą stawkę na poziom VIP, a na poziomie VIP 0 ta stawka wynosi 0.25% zarówno dla makerów, jak i takerów. Dla początkującego z UE opłata maker wkrótce wzrośnie z 0.10% do 0.25%.

Obie firmy oferują zniżkę za płatność tokenem, i żadna z nich nie dociera do konta unijnego. Binance obniża opłaty spot o 25%, jeśli posiada się BNB i płaci nim opłaty, co daje 0.075%. Bybit robi to samo z MNT od 23 września 2025, również 25% zniżki na spot, również lądując na 0.075%. Ten program MNT jest udokumentowany wyłącznie na bybit.com: strona opłat Bybit EU go nie wspomina, podobnie jak żaden z 200 artykułów w centrum pomocy bybit.eu. Dla osoby handlującej na bybit.eu 0.075% należy uznać za niedostępne. Na platformie globalnej zniżka MNT jest też zamknięta dla użytkowników API, market makerów, kont instytucjonalnych i Pro, co ma znaczenie przy handlu programistycznym.

Na kontraktach futures perpetual różnica jest realna, ale niewielka. Binance pobiera od zwykłego użytkownika 0.02% maker i 0.05% taker na kontraktach USD-M. Bybit pobiera 0.02% maker i 0.055% taker na kontraktach perpetual USDT. Obie platformy obniżają opłatę o 10% przy płatności własnym tokenem, co daje 0.045% wobec 0.0495%.

Przełóżmy to na pieniądze. Zlecenie taker na kwotę $10,000 na kontrakcie perpetual kosztuje $5.00 na Binance i $5.50 na Bybit. Przy płatności tokenem giełdy jest to $4.50 wobec $4.95. Binance jest tańszy, o około dziesięć procent bardzo małej liczby. Przy miesięcznym obrocie $500,000 jako taker różnica wynosi około $25.

To, która z tych liczb ma zastosowanie, zależy od miejsca zamieszkania, i o to właśnie chodzi. Poza UE, porównując obie globalne księgi, różnica wynosi pół punktu bazowego na kontraktach perpetual i nic na spot, więc to, gdzie można otworzyć konto, jak głęboki jest rynek, gdy trzeba wyjść z pozycji, i jak platforma zachowuje się w kryzysie, ma większe znaczenie niż opłata. W UE takie porównanie tak naprawdę nie wchodzi w grę, ponieważ Binance nie przyjmie zlecenia spot za żadną cenę. Użyteczne pytanie brzmi tam, jak opłata taker 0.25% na Bybit EU wypada na tle innych platform licencjonowanych MiCA, do których faktycznie jest dostęp. Warto porównywać ją z nimi, a nie z cennikiem Binance, na którym i tak nie da się handlować.

Opłaty za wypłatę to jedyne miejsce, gdzie nie warto drukować twardej liczby. Obie platformy pobierają stałą opłatę za monetę i sieć, która zmienia się wraz z warunkami sieciowymi, i obie pokazują ją w oknie wypłaty przed potwierdzeniem. Własne centrum pomocy Bybit podaje, że waha się ona od zera na niektórych sieciach do kilku euro na innych, stała niezależnie od wysyłanej kwoty. Wybór tańszego łańcucha, na przykład TRON zamiast Ethereum przy stablecoinie, oszczędza znacznie więcej niż wybór innej giełdy.

• Spot, próg bazowy, platformy globalne: 0.10% maker i 0.10% taker na obu, 0.075% przy płatności w BNB lub MNT
• Spot, próg bazowy, Bybit EU: 0.10% maker i 0.25% taker na parach krypto, brak zniżki tokenowej, przejście na stałą stawkę 0.25% od 5 października 2026
• Taker na perpetual, próg bazowy: 0.05% Binance, 0.055% Bybit, żadne z nich niedostępne z konta unijnego
• Zlecenie taker na perpetual za $10,000: $5.00 Binance, $5.50 Bybit
• To samo zlecenie ze zniżką tokenową: $4.50 Binance, $4.95 Bybit

Płynność: Binance ma przepływ, a to przepływ czuć przy dużych zleceniach

Opłaty nagłówkowe to to, co płaci się na papierze. Poślizg cenowy to to, co płaci się w rzeczywistości, i zależy on od tego, ile pieniędzy przepływa przez rynek. Pod tym względem obie giełdy wcale nie są blisko siebie, a obie publikują te liczby, więc nie trzeba wierzyć na słowo.

Na podstawie danych pobranych z obu publicznych API w tym samym trzyminutowym oknie 15 sierpnia 2026, kontrakty futures USD-M Binance osiągnęły obrót $13.40 miliarda w ciągu 24 godzin w 737 notowanych kontraktach. Liniowa księga Bybit osiągnęła obrót $3.31 miliarda w 826 kontraktach. Cztery razy większy przepływ, przy mniejszej liczbie notowanych kontraktów.

Ten wzorzec utrzymuje się para po parze. Na kontrakcie perpetual BTC było to $1.65 miliarda wobec $644 milionów. Na ETH, $1.20 miliarda wobec $377 milionów. SOL, $395 milionów wobec $144 milionów. XRP, $185 milionów wobec $73 milionów. DOGE, $98 milionów wobec $26 milionów. Na spot różnica jest jeszcze większa: na parach notowanych w USDT, $2.08 miliarda wobec $407 milionów, czyli mniej więcej pięć do jednego. Jedna migawka to tylko jedna migawka, a wolumeny zmieniają się wraz z cyklem informacyjnym, ale kierunek był ten sam przy każdej sprawdzonej parze, a stosunek utrzymywał się między około dwa i pół a pięć do jednego.

W praktyce oznacza to coś mało efektownego, ale ważnego. Głębszy przepływ oznacza, że duże zlecenie rynkowe zjada mniejszą część księgi, zlecenie stop realizuje się bliżej ustawionego poziomu, a platforma rzadziej się zacina podczas gwałtownego ruchu. Przy handlu kwotami rzędu kilkuset euro nigdy tego nie widać. Przy przenoszeniu kwot sześciocyfrowych, albo gdy trzeba wyjść z pozycji, gdy wszyscy inni też próbują wyjść, to właśnie ten wiersz tabeli ma największe znaczenie.

Z tego nie wynikają dwie rzeczy. Bybit nie jest płytkim rynkiem: trzy miliardy dolarów dziennie w instrumentach pochodnych to poważna platforma według każdego standardu poza standardem Binance. A stawki finansowania, czyli drugi bieżący koszt utrzymywania kontraktu perpetual, nie są ustalane przez giełdę. Obie rozliczają się według stałego harmonogramu, co osiem godzin na głównych parach, w tym BTC i ETH, ale co cztery godziny na większości pozostałej księgi, czyli sześć płatności dziennie zamiast trzech. Sprawdzone 16 sierpnia 2026, 444 kontrakty USD-M Binance rozliczają finansowanie co cztery godziny wobec 308 co osiem; na Bybit jest to 409 wobec 371. Obie stawki napędzane są różnicą między kontraktem a indeksem spot, więc na głównych parach śledzą się nawzajem ściśle i rozjeżdżają się głównie przy mniejszych tokenach. Obie platformy też ograniczają tę stawkę, a Binance ogranicza ją mocniej: opublikowany limit finansowania kontraktu perpetual BTC wynosi 0.30% na interwał wobec 0.5% u Bybit. Żadna z platform nie pozwala wybrać tańszego reżimu finansowania w taki sposób, w jaki można wybrać tańszy próg opłat.

Regulacja: dwa różne zakłady i jak się skończyły

Obie firmy stanęły przed tym samym terminem i podjęły przeciwstawne decyzje, co czyni z tego użyteczny naturalny eksperyment.

Bybit wcześnie zbudował wyodrębniony podmiot europejski, uzyskał austriacką licencję w maju 2025, uruchomił bybit.eu w lipcu tego roku i spędził rok na przenoszeniu na niego klientów z EOG. Ułożył wokół tego też kolejne licencje: Bybit Payments GmbH otrzymał od austriackiego regulatora licencję instytucji pieniądza elektronicznego, ogłoszoną 4 sierpnia 2026, co pozwala firmie samodzielnie obsługiwać salda i płatności w euro, zamiast robić to przez partnera. Dyrektor generalny Bybit powiedział publicznie w kwietniu 2026, że sama MiCA nie wystarcza do prowadzenia rentownego biznesu w Europie i że firma potrzebuje też uprawnień MiFID i EMI. Firma działa zgodnie z tym poglądem.

Binance wybrał jurysdykcję, złożył wniosek późno i wycofał go, zamiast czekać na odmowę. To nie jest odosobniony przypadek. Holenderski bank centralny nałożył na niego grzywnę €3.3 miliona w 2022 za obsługę holenderskich rezydentów bez rejestracji, a firma opuściła Holandię w 2023. Belgijski regulator nakazał jej zaprzestanie oferowania usług spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego w czerwcu 2023. Brytyjski FCA zabronił jego lokalnemu podmiotowi prowadzenia działalności regulowanej w czerwcu 2021. W listopadzie 2023 firma zawarła ugodę z władzami USA na $4.3 miliarda w sprawie naruszeń dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy i sankcji, a jej założyciel przyznał się do winy, ustąpił i odbył krótki wyrok, zanim został ułaskawiony w październiku 2025. Żadne z tego nie jest zarzutem, że Binance stracił pieniądze klientów, ponieważ tak się nie stało. To zapis firmy działającej z wyprzedzeniem wobec swoich uprawnień i wycofującej się, gdy regulator reaguje, a MiCA odebrała przestrzeń, by dalej tak postępować.

To, co daje licencja, jest wąskie, ale realne. Z Bybit EU klient ma do czynienia z konkretną austriacką firmą, nadzorowaną przez konkretnego regulatora, zobowiązaną do oddzielania kryptowalut i środków klienta od własnych, z procedurą reklamacyjną, którą można eskalować. Nie daje to żadnej ochrony przed spadkiem ceny, a nie istnieje unijny system gwarancji depozytów dla kryptowalut. Obowiązek wynikający z MiCA spoczywa na firmie, a nie na osobie prywatnej, ale przy korzystaniu mimo to z nieautoryzowanej platformy nie ma za kontem żadnego podmiotu unijnego ani regulatora z jurysdykcją nad reklamacją.

Bezpieczeństwo: największe włamanie w historii i to, które ustaliło wzorzec

Obie te giełdy padły ofiarą kradzieży. Ciekawe pytanie brzmi nie, czy to się wydarzyło, ale co wydarzyło się potem, a pod tym względem obie wypadają lepiej niż większość branży.

21 lutego 2025 Bybit stracił około 401,347 ETH oraz jego zestakowane warianty, warte od $1.4 miliarda do $1.5 miliarda w zależności od użytej ceny. To największe pod względem wartości włamanie na giełdę, jakie kiedykolwiek odnotowano. Mechanizm zasługuje na precyzyjny opis, ponieważ zwykle jest przedstawiany błędnie. To nie był gorący portfel opróżniony przez wyciekły klucz. To był zimny portfel wielopodpisowy, a atakujący dostali się przez Safe, infrastrukturę portfela firmy trzeciej używaną przez Bybit: złośliwy kod maskował interfejs podpisywania, więc osoby zatwierdzające przelew widziały prawidłowy adres docelowy, podczas gdy logika kontraktu w tle została zmieniona. Śledczy przypisali to północnokoreańskiej grupie Lazarus.

Reakcja Bybit jest powodem, dla którego firma wciąż istnieje. Zamiast zamrozić platformę, utrzymała otwarte wypłaty i przetworzyła ponad 350,000 wniosków o wypłatę w trakcie paniki. Zamknęła lukę w swoim bilansie w ciągu kilku dni za pomocą pożyczek pomostowych, dużych wpłat i bezpośrednich zakupów, pozyskując według analityków on-chain około 446,870 ETH, przy czym wśród kontrahentów znaleźli się Galaxy Digital, FalconX i Wintermute. Doraźna kontrola proof-of-reserves przeprowadzona przez Hacken 23 lutego 2025 potwierdziła rezerwy powyżej 100%, a Bybit wrócił do pokrycia sald klientów jeden do jednego w ciągu około 72 godzin. Żaden klient nie stracił pieniędzy. Firma ogłosiła też nagrodę w wysokości 10% wszystkiego, co uda się odzyskać, do $140 milionów.

Incydent Binance jest mniejszy i starszy, ale to on stał się wzorcem, który wszyscy inni skopiowali. 7 maja 2019 atakujący wykorzystali wyłudzone klucze API i kody dwuskładnikowe, aby zabrać 7,000 BTC, wartych wówczas około $40 milionów, z gorącego portfela zawierającego mniej więcej 2% aktywów firmy. Binance pokrył całą stratę z Secure Asset Fund for Users, zawiesił wpłaty i wypłaty na około tydzień w trakcie odbudowy, a żaden klient nie stracił pieniędzy.

Porównując same fakty: strata Binance stanowiła ułamek procenta jego aktywów i została pokryta z funduszu odłożonego wcześniej. Strata Bybit była o rząd wielkości większa w dolarach, nie została pokryta z wcześniej zgromadzonej rezerwy i została pokryta poprzez szybkie pożyczki pod zastaw wiarygodności kredytowej samej firmy. W obu przypadkach klienci zostali w pełni zrekompensowani, ale to różne rodzaje odporności, a ta druga zależy od gotowości kontrahentów do pożyczania w czasie kryzysu. Zadziałało to w lutym 2025. To nie jest gwarancja, że zadziała następnym razem.

Proof of reserves, SAFU i fundusze ubezpieczeniowe: trzy różne rzeczy

Te trzy pojęcia są nieustannie mylone, także przez same giełdy. Chronią przed różnymi rodzajami awarii, a tylko jedno z nich jest weryfikowane przez podmiot zewnętrzny.

Proof of reserves to punktowa kontrola potwierdzająca, że giełda posiada to, co jest winna klientom. W przypadku Bybit przeprowadza ją Hacken, niezależny podmiot trzeci, mniej więcej co miesiąc, za pomocą drzewa Merkle, które pozwala zweryfikować, czy własne saldo zostało uwzględnione, i porównując je z raportem zobowiązań. Raporty z 2026 pokazywały wskaźniki w zakresie objętym kontrolą powyżej 100%. Hacken wyraźnie zaznacza, że to atestacja w danym momencie, a nie pełny audyt finansów firmy.

Binance publikuje tę samą ideę z lepszą kryptografią, ale bez zewnętrznego weryfikatora. Migawka z sierpnia 2026 pokazała BTC i ETH na poziomie 100.25%, USDT na 103.62% i USDC na 107.64%, zweryfikowane drzewami Merkle plus zk-SNARKs, obejmujące główne aktywa, a nie całą księgę. Dowody z wiedzą zerową są matematycznie eleganckie, ale samodzielnie opublikowany dowód wciąż wymaga zaufania, że dane wejściowe były kompletne, a dokładnie to ma sprawdzać zewnętrzny audytor. Na tej osi rozwiązanie Bybit jest mocniejsze, i to jedno z niewielu miejsc, w których mniejsza platforma wygrywa bezapelacyjnie.

SAFU istnieje tylko u Binance i jest czymś zupełnie innym: funduszem awaryjnym budowanym z 10% opłat transakcyjnych od 2018, mającym pokrywać straty użytkowników po włamaniu. W lutym 2026 Binance przekonwertował całe $1 miliard na Bitcoin, kończąc na 15,000 BTC, i zobowiązał się uzupełniać fundusz, jeśli jego wartość spadnie poniżej $800 milionów. Warto zauważyć, co to oznacza: zabezpieczenie denominowane w Bitcoinie traci na wartości dokładnie w warunkach, w których jest najbardziej potrzebne, więc obietnica rebalansowania ma tu realne znaczenie.

Fundusze ubezpieczeniowe futures to trzecia rzecz, i istnieją w węższym celu: pokrywają niedobór, gdy zlikwidowana pozycja zostaje zamknięta poniżej ceny bankructwa, tak aby zyskowni traderzy po drugiej stronie nie ponieśli straty. Na podstawie danych pobranych z obu publicznych endpointów 15 sierpnia 2026, rezerwy ubezpieczeniowe USD-M Binance wyniosły około $2.33 miliarda w 123 pulach kontraktów, z czego około $1.25 miliarda przypadało samej grupie BTC, ETH i BNB. Rezerwy Bybit wyniosły około $996 milionów w 76 pulach. Fundusz Binance jest ponad dwukrotnie większy, co zmniejsza prawdopodobieństwo, że kaskada zakończy się automatycznym redukowaniem dźwigni. Żaden z tych funduszy nie zwraca pieniędzy za błędną ocenę rynku.

Instrumenty pochodne, dźwignia i to, jak faktycznie kończy się pozycja

Pomijając na chwilę ograniczenie unijne, porównanie produktów nie wygląda tak, jak twierdzi większość artykułów, w żadnym z kierunków. Bybit rzeczywiście notuje więcej kontraktów perpetual niż Binance, ale tylko nieznacznie, a szeroko cytowana różnica jest artefaktem liczenia obu ksiąg na różnych podstawach. 737 notowanych symboli USD-M Binance dzieli się na 570 kontraktów perpetual krypto, 163 kontrakty perpetual na aktywach tradycyjnych i 4 futures z terminem. Wliczając kontrakty perpetual na aktywach tradycyjnych, tak jak trzeba to zrobić przy liczeniu kontraktów Bybit, otrzymuje się 733 kontrakty perpetual Binance wobec 781 u Bybit, przy 689 aktywach bazowych Binance wobec 713 u Bybit. Bybit dodaje 40 futures z terminem. Z obu ksiąg liniowych 604 symbole się pokrywają, 217 istnieje wyłącznie na Bybit, a 133 wyłącznie na Binance. Binance dodaje 30 kontraktów rozliczanych w monecie; Bybit ma 26 odwrotnych.

Część tej szerokości oferty w ogóle nie jest kryptowalutowa po żadnej ze stron, i akurat tu zwykła narracja jest po prostu odwrócona. Liniowa księga Bybit obejmuje kontrakty perpetual na pojedynczych akcjach, takich jak NVDA i TSLA, z dźwignią do 50x, na złocie i srebrze do 100x, na ropie naftowej do 100x oraz na amerykańskim indeksie akcji do 50x. Wszystko to prawdziwe, i nic z tego nie jest wyłącznością Bybit. Binance notuje własne 163 kontrakty perpetual na aktywach tradycyjnych, większość odpowiedników z Bybit opiera się na aktywach bazowych, które Binance również oferuje, a Binance jako jedyny notuje platynę, pallad, miedź i gaz ziemny, których Bybit nie ma. Każde porównanie przypisujące całą tę kategorię wyłącznie Bybit po prostu nie sprawdziło listy kontraktów Binance. Czy tę kategorię uznać za użyteczną szerokość oferty, czy za zaproszenie do handlu instrumentami, których się nie rozumie, to indywidualna ocena. Żadna z platform nie oferuje tego kontu unijnemu.

Dźwignia nagłówkowa: Binance sięga 125x na kontrakcie perpetual BTC, Bybit do 100x na swoim kontrakcie USDT, przy czym dokładnie jeden kontrakt Bybit sięga 125x, czyli rozliczany w USDC BTCPERP. Binance ogranicza nowe konta futures do 20x przez pierwsze 60 dni, co jest rozsądnym utrudnieniem i warto o tym wiedzieć, zanim założy się, że najwyższa liczba dotyczy każdego konta.

A teraz część, która powinna znaleźć się w treści, a nie w zastrzeżeniu na dole strony. Dźwignia nie poprawia szans, tylko skraca dystans do wymuszonego zamknięcia pozycji. Przy 100x ruch ceny o około jeden procent w niekorzystnym kierunku wymazuje depozyt zabezpieczający stojący za pozycją. Likwidacja to nie ostrzeżenie, tylko zamknięcie pozycji przez platformę po najlepszej dostępnej cenie, a do straty dolicza się jeszcze opłatę. W produkcie spot margin Bybit EU opłata za likwidację wynosi 2% zlikwidowanych aktywów. Jeśli rynek przeskoczy przez cenę bankructwa, różnicę pokrywa fundusz ubezpieczeniowy, a jeśli to nie wystarczy, automatyczna redukcja dźwigni sięga po zyskowną pozycję kogoś innego i ją zamyka.

Przy marży izolowanej strata jest ograniczona do depozytu przypisanego do danej pozycji. Przy marży krzyżowej już nie: jedna nieudana transakcja pod marżą krzyżową może pochłonąć całe saldo tego konta, a nie tylko depozyt, który w myślach przypisano do pozycji. Warto być precyzyjnym co do tego, co to oznacza, a czego nie, ponieważ luźna wersja tego ostrzeżenia krąży wszędzie. Obie platformy prowadzą fundusze ubezpieczeniowe, a za nimi automatyczną redukcję dźwigni, właśnie po to, by saldo detaliczne nie spadło poniżej zera, więc realistycznym najgorszym scenariuszem jest konto na poziomie zera, a nie dług do spłacenia później. Samo zero jest wystarczająco złe. To nie jest powód, dla którego nikt nie powinien korzystać z tych produktów, ale jest to powód, dla którego należą one do osób, które już wcześniej zdecydowały, ile są skłonne stracić, i odpowiednio dobrały wielkość pozycji.

Szyny płatnicze w euro, kopiowanie transakcji i codzienne narzędzia

Dla osoby z Europy ta sekcja po stronie Binance jest krótka, ponieważ zasilanie w euro to jedna z rzeczy, które przestały działać 1 lipca 2026. Nowe wpłaty są zawieszone dla rezydentów UE, co czyni porównanie euro czysto akademickim.

Bybit EU jest zbudowany pod euro od podstaw, i właśnie do tego służy austriacka licencja oraz nowy podmiot płatniczy. Bybit EU nie pobiera własnej opłaty giełdowej za wpłaty fiducjarne, a wpłaty kryptowalut on-chain i wewnętrzne przelewy między kontami Bybit EU są darmowe. Czego nie robi, to nie publikuje cennika opłat za wypłaty fiducjarne. Jego centrum pomocy podaje jedynie, że opłaty różnią się zależnie od waluty i metody płatności i są pokazywane na stronie wypłaty, więc warto sprawdzić liczbę w oknie wypłaty przed potwierdzeniem, zamiast ufać stawce cytowanej w jakimkolwiek artykule, także tym. Zewnętrzni dostawcy płatności mogą też doliczać własne opłaty niezależnie od tego, co pobiera lub czego nie pobiera Bybit EU.

Warto znać dwa opublikowane ograniczenia przed planowaniem wokół szyn płatniczych w euro, ponieważ oba łatwo odkryć na własnej skórze. SEPA jest obsługiwane wyłącznie dla użytkowników z niektórych krajów UE, a Bybit EU ostrzega, że można zobaczyć komunikat o ograniczeniu na podstawie adresu IP, jeśli dany kraj nie jest jednym z nich. ZEN.COM, szybsza alternatywna szyna, jest niedostępna w Niemczech, Francji, Portugalii i Holandii, czterech największych rynkach bloku, a BLIK jest niedostępny w trzech pierwszych z nich. Według stanu na sierpień 2026 dziesięć europejskich walut fiducjarnych ma strony zakupu na bybit.eu: euro, frank szwajcarski, korona czeska, korona duńska, forint węgierski, korona islandzka, korona norweska, złoty polski, lej rumuński i korona szwedzka, przy czym dedykowane strony wpłat fiducjarnych istnieją tylko dla euro, złotego i korony.

Warto dwa razy zastanowić się nad kartą. Opublikowana opłata Bybit EU za transakcję kartą wynosi 1.10% zarówno dla Visa, jak i Mastercard, a dostawcy zewnętrzni mogą doliczać własne opłaty na dodatek, więc liczba przy kasie może być wyższa. Funkcja jest też niedostępna dla obywateli, rezydentów i rezydentów podatkowych Austrii. Przy zakupie za €500, 1.10% to €5.50, zanim jeszcze cokolwiek się kupiło, wobec około €1.25 przy zasilaniu przelewem bankowym i zakupie na księdze spot przy stawce taker 0.25%. To nie jest katastrofa na poziomie 3%, jaką opisują niektóre porównania, ale to wciąż ponad cztery razy więcej niż koszt zrobienia tego samego w odpowiedni sposób, a różnica rośnie wraz z wielkością zlecenia.

Kopiowanie transakcji to prawdziwa mocna strona globalnej platformy Bybit, gdzie można odzwierciedlać pozycje wiodącego tradera z własną wielkością pozycji i limitami ryzyka. Jest to jednak zbudowane głównie wokół futures, a opublikowana lista produktów Bybit EU obejmuje spot, spot margin, Earn i Bybit Card, nie wspominając o tym. Sprawdzone 16 sierpnia 2026, centrum pomocy bybit.eu w ogóle nie zawiera artykułu o kopiowaniu transakcji, ani żadnych artykułów o futures czy instrumentach pochodnych, co jest spójne z platformą oferującą wyłącznie spot. To wniosek, a nie oficjalne ogłoszenie, więc warto sprawdzić dostępność przed zasileniem konta. Binance prowadzi kopiowanie transakcji globalnie również, z przewagą znacznie szerszego zasięgu rynkowego, a żadna z tych funkcji nie jest obecnie dostępna dla rezydentów UE.

Pod względem narzędzi dla aktywnych traderów obie platformy są bardziej podobne niż różne: te same typy zleceń, wykresy TradingView, dojrzałe API REST i WebSocket z subkontami oraz ujednolicone konta marżowe na obu. Bybit ma długoletnią reputację czystszego interfejsu do instrumentów pochodnych oraz dobrej obsługi wysokiej częstotliwości komunikatów, co lubią traderzy korzystający z botów, podczas gdy powierzchnia Binance jest większa i bardziej zatłoczona przez launchpady, produkty oszczędnościowe i sekcję NFT konkurujące o uwagę. Żadne z tego nie jest powodem, by wybrać jedną platformę zamiast drugiej. Licencja i płynność już tak.

Którą więc faktycznie wybrać?

Bybit vs Binance to już nie jedno pytanie z jedną odpowiedzią, ponieważ te dwie platformy przestały konkurować o tego samego klienta. Warto rozłożyć wybór według tego, co jest priorytetem.

Dla osoby mieszkającej w UE lub EOG, chcącej konta, które faktycznie działa, odpowiedzią jest Bybit, i to naprawdę nie jest rywalizacja. Bybit EU posiada autoryzację, przyjmuje wpłaty w euro bez pobierania własnej opłaty giełdowej, a w Wiedniu znajduje się regulator z jurysdykcją nad reklamacją, choć warto najpierw sprawdzić, czy SEPA i preferowana metoda płatności faktycznie działają w danym kraju. Binance nie posiada unijnej autoryzacji i zawiesił nowe rejestracje, wpłaty i zlecenia spot dla rezydentów UE, pozostawiając istniejącym kontom możliwość zamykania pozycji i wypłat. Doniesienia z lipca 2026 wskazywały, że strona pozostawała technicznie dostępna z bloku, ale dostęp do strony internetowej to nie to samo, co posiadanie konta, które cokolwiek znaczy: handel tam oznacza, że za saldem nie stoi żaden podmiot unijny ani regulator z jurysdykcją nad reklamacją. Trzeba zaakceptować, że Bybit EU daje dostęp do spot i spot margin, a nie do kontraktów perpetual.

Jeśli ktoś mieszka w UE, a kontrakty futures perpetual są całym sensem, uczciwa odpowiedź brzmi, że dziś żadna z tych dwóch platform nie daje do nich legalnego dostępu. Wniosek Bybit o MiFID II poprzez Bybit X GmbH to coś, co warto obserwować, ponieważ przyniósłby regulowane futures i opcje klientom z EOG, ale jest rozpatrywany od września 2025 i nie obiecano żadnej daty. W międzyczasie uczciwe opcje to handel spot, korzystanie z platformy, która już posiada unijne uprawnienie do instrumentów pochodnych, albo powstrzymanie się od tego. Każdy artykuł, który podpowiada, jak obejść to ograniczenie, warto potraktować jako ostrzeżenie dotyczące samego tego artykułu.

Dla osoby spoza UE, dla której priorytetem jest koszt, Binance jest tańszy na kontraktach perpetual, choć o włos, a nie wyraźny margines: 0.05% wobec 0.055% na progu bazowym jako taker, identycznie na spot. Warto włączyć zniżkę tokenową na tej platformie, z której się korzysta, i preferować zlecenia z limitem tam, gdzie transakcja na to pozwala. Dla osoby spoza UE, która handluje dużymi kwotami, znów Binance, ze względu na przepływ. Około cztery razy większy obrót instrumentami pochodnymi i pięć razy większy obrót spot na parach USDT to pojedyncza największa praktyczna różnica między tymi platformami, i objawia się lepszymi realizacjami zleceń dokładnie wtedy, gdy rynki poruszają się szybko.

Na pozostałych osiach wybór się rozdziela. Bybit wygrywa pod względem szerokości oferty kontraktów perpetual, ale nieznacznie, 781 wobec 733, gdy kontrakty Binance na aktywach tradycyjnych policzy się na tej samej podstawie, a Binance oferuje kontrakty perpetual na aktywach tradycyjnych, których nie ma Bybit, co jest odwrotnością zwykłego twierdzenia; Binance wygrywa pod względem szerokości rynków spot, 1,371 symboli wobec 556. Bybit wygrywa pod względem zweryfikowanych rezerw, ponieważ sprawdza je niezależna firma na podstawie raportu zobowiązań, podczas gdy Binance sprawdza własne; Binance wygrywa pod względem wielkości zabezpieczenia, gdy kaskada likwidacji idzie źle.

Jedna rzecz nie powinna o tym decydować. Bonus polecający to jednorazowa płatność o stałej wysokości. Opłaty, płynność, licencja i obsługa euro wpływają na każdą transakcję przez cały czas posiadania konta, i żadne z tego, łącznie z bonusem, nie zmniejsza ryzyka transakcji. Ofertę rejestracyjną Bybit warto odebrać dopiero po dokonaniu wyboru na podstawie rzeczy, które faktycznie mają znaczenie, i nie jest ona powodem, by otwierać pozycję z dźwignią, handlować większymi kwotami niż planowano, albo kupować aktywo, którego inaczej by się nie tknęło.

Najczęściej zadawane pytania